Dołącz do czytelników
Brak wyników

Prawo

23 czerwca 2020

Roszczenie o dopuszczenie do współposiadania we wspólnocie mieszkaniowej

51
NULL

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24.06.1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 737 ze zm.; dalej: „UWL”), nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale. Przepis ten odwołuje się więc do kryterium funkcjonalnego, wskazując, że nieruchomością wspólną są tylko te części nieruchomości, które „nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali”. W orzecznictwie postuluje się, by pojęciu „użytku” na gruncie przepisu art. 3 ust. 2 UWL nadać szerszy zakres, który musi być odnoszony właśnie do funkcji, jaką pełni dana część nieruchomości wspólnej. W konsekwencji, każda część, której funkcja wykracza poza sferę odrębnego lokalu, powinna być uznawana za należącą do nieruchomości wspólnej.

Z uwzględnieniem powyższych rozważań, w doktrynie podnosi się, iż nieruchomość wspólną stanowią - co do zasady - fundamenty, mury konstrukcyjne, dachy, kominy, windy, wspólne klatki schodowe, korytarze i wszelkie inne ciągi komunikacyjne, instalacje wodne, grzewcze, elektryczne, gazowe, wspólne strychy bądź piwnice. Do części składowych nieruchomości wspólnej mogą też należeć urządzenia sanitarne, jeżeli służą do korzystania wszystkim właścicielom lokali.

Jak podkreślił to Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 03.10.2003 r. (III CZP 65/03), w skład nieruchomości wspólnej mogą zatem wchodzić elementy o zróżnicowanym stopniu związania z wyodrębnionymi lokalami. W pierwszym rzędzie należą do niej te części budynku i gruntu pod budynkiem, które są niezbędne do korzystania przez wszystkich właścicieli lokali, takie jak wspólna klatka schodowa, ściany zewnętrzne lub dach. Tworzą one zaś część nieruchomości wspólnej, określ...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy